ای بر پدرت دنیا ندادی ندادی حالا یه بی وفا دادی؟ با رفیق هم حرفمون شد و ازش خبر ندارم قضیه اینه که یه بحث پیش کشید که اکس جنابعالی اینطوریه واونطوریه گفتم خب باشه باابا خودم میدونم همیجوری هی ادامه داد بحث... دیدین اینایی که اولای رابطشونه بر اثر سرگیجه ناشی از هرمون و اعتمادبه سقف چه فخری میفروشن؟اینم همینطور شد بامن! دقیقا هم همینو بهش گفتم حالا خودت حالت خوبه بایس بقیه رو به چار میخ بکشی؟ خلاصه یه رووووز دور و برم صدتا رفیق بووووود حالا من مانده ام تنهاااااااااااای تنهااااااااااااا به درک اصفل الصافلین کاشکی اینم بیاد تکلیف منو مشخص کنه -راستی چر

راه بیرون اومدن از برزخ چیه؟ اول شجاعته محاکمه ی حقایق بعدم عواقب رو با جون و دل پذیرفتن.

کلی از این وضع هم مربوط به من نیس...تقصیر منه که شجاعتش نیس؟شایدم هست...

دلم تنگه.احساس میکنم وجود ندارم

امروز یه شروع تازه است میخوام شروع کنم برای خوندن ارشد یادش رو از دلم دارم میبرم و زندگیم رو طبق خواسته خودم بسازم من که دارم طی میکنم ، بهتره به روش خودم زندگی کنم بلولم لای کاغذ و طبیعت و بارون زندگیمو خوش دارم به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل میخوام گوشام رو بگیرم از قضاوت دیگران و افکار منفی خودم و اونچه دوس دارم بخونم . با کتاب رده بندی دیویی تالیف لاری مطالعه رو شروع میکنم از ساعت 3 و میام گزارشش رو فردا همینجا مینویسم. . جنگ و صلح رو امروز تموم میکنم

خب.... تموووم شد دیگه تمامش میکنم و فصل جدید رو شروع میکنم و نمیخوام دیگه فکر کنم که چه شد و چرا نشد و چرا ایطور اوطور شد وقتشه بعد از مدتها مث یه آدم بالغ با این مساله برخورد کنم و بدونم که اون برای من نبود.شاید زندگی برام خیال دیگه ای داره امروز صبح خیلی خوبی داشتم خواهرزاده ها از دیروز خونمونن و بردمشون مردسه.چه آفتاب لذت بخشی بود وانمود میکردم من یه خانم سنگینم که خیال دارم با قدمهای سریع و چابک برگردم خونه امااااا تودلم کیف میکردم از این پیاده رویه سبک صبگاهی تمرینات 28 رو سپاسگزاری رو شروع کردم اگه سپاسگزاری از عینک و قیافه بیریختم و اندامم یاد م

رومن گاری تو کتاب سگ سفید گفته بود وقتی موضوعی ذهنشو مشغول میکنه راجع بهش مینویسه و راحت میشه ازش. پیرو حماقتهای متعددم امروز صب نت رو روشن و ش.ا رو چک کردم و دنیا رو سرم خراب شد یه بگو مگوی مفصل داشتیم و تهش چی شد؟باز منو تو دو دلی و ناراحتی رها کرد لعنتی کاشکی هیچوت تن به این علاقه ی بیخود نمیدادم همه ی روزم به فاک رفت هیچی هم نخوندم من از اوووون آسمون آبی میخوام که داشتم که زندگیم خوب بود که صدای دریا دادور مست میشدم و کل خونه رو تنهایی خونه تکونی میکردم مث پرنده ی شاد میرقصیدم و خنده ام پنهان و آشکار قطع نمیشد